37. As-Saffat (الصافات)

Andolsun saf saf dizilenlere.

Sürüp sevk edenlere.

Zikri okuyanlara.

Sizin ilahınız tek bir ilahtır.

O, göklerin, yerin ve bu ikisi arasında bulunanların Rabbidir. O, doğuların da Rabbidir.

Biz, en yakın göğü yıldızlarla süsledik.

Ve onu (göğü) kovulmuş Şeytanlar'dan koruduk.

Onlar, artık mele-i a'la'ya (yüce topluluğa) kulak veremezler. Her taraftan taşlanırlar.

Kovularak uzaklaştırılmış (olurlar) ve onlar için elem dolu bir azap vardır.

Ancak bir (söz) çalıp kapan olursa onu da parlak bir ateş izler.

Şimdi onlara sor: “Yaratılış bakımından onlar mı daha zorlu, yoksa bizim yarattıklarımız mı?” Doğrusu biz onları, yapışkan bir çamurdan yarattık.

Hayır, sen şaşırdın kaldın; onlar ise alay edip duruyorlar.

Kendilerine öğüt verildiğinde öğüt almazlar.

Bir ayet (mucize) gördüklerinde alaya alırlar.

"Bu, ancak apaçık bir büyüdür." derler.

"Öldüğümüz, toprak ve kemik haline geldiğimiz zaman mı gerçekten biz mi diriltileceğiz?

“Önceden gelip geçmiş atalarımız da mı?”

De ki: “Evet! Hem de siz aşağılanmış kimseler olarak (diriltileceksiniz).”

Çünkü o, korkunç bir sesten ibarettir. O zaman etrafa bakıp dururlar.

"Eyvah bize! İşte bu, hesap günüdür." derler.

“İşte bu, yalanlamakta olduğunuz hüküm ve ayırım günüdür.” denilir.

Zalimleri, onların eşlerini ve tapmakta olduklarını toplayın.

Allah'tan başka (ibadet etmiş olduklarını) Cehennem yoluna iletin!

Durdurun onları; çünkü onlar sorguya çekileceklerdir.

Size ne oldu da birbirinize yardım etmiyorsunuz?

Hayır! Onlar, bugün tamamen teslim olmuşlardır.

(İşte bu duruma düştükleri vakit) onlardan bir kısmı, diğerlerine yönelir, birbirlerini sorumlu tutmaya çalışırlar.

"Siz, bize sağdan geliyordunuz." derler.

Diğerleri de derler ki: "Hayır! Siz iman eden kimseler değildiniz."

Bizim sizin üzerinizde zorlayıcı bir gücümüz yoktu. Fakat siz, zaten azgın bir toplum idiniz.

Artık Rabbimizin hakkımızdaki sözü gerçekleşti. Kesinlikle biz onu (azabı) tadacağız.

Evet! Sizi saptırdık. Çünkü biz de sapkın kimseler idik.

Hiç şüphe yok ki, o gün onlar azapta ortaktırlar.

Biz, günahkârlara işte böyle yaparız.

Çünkü onlar, kendilerine; "Allah’tan başka (hak) ilah yoktur." denildiği zaman büyüklenirlerdi.

"Bir mecnun şair için ilahlarımızı terk mi edeceğiz?" derlerdi.

Hayır! O, hakkı getirdi ve peygamberleri doğruladı.

Kuşkusuz siz acı azabı tadacaksınız.

Siz ancak işlediklerinizin karşılığı ile cezalandırılırsınız.

Ancak, Allah’ın ihlaslı kulları müstesna.

Onlar için bilinen rızıklar vardır.

Çeşitli meyveler. Onlar ikram edilenlerdir.

Onlar, Nimet Cennetleri'ndedir.

Tahtlar üzerinde karşılıklı otururlar.

Etraflarında pınardan (doldurulmuş) kadehler dolaştırılır.

Bembeyazdır, içenlere lezzet verir.

Onda ne baş dönmesi vardır, ne de ondan dolayı sarhoş olurlar.

Yanlarında bakışlarını yalnız kendilerine çevirmiş iri gözlü eşler vardır.

Sanki onlar örtülü yumurtalar gibi bembeyazdır.

Birbirlerine dönüp sorarlar.

İçlerinden biri; "Benim bir arkadaşım vardı." der.

Bana derdi ki: "Sen gerçekten tasdik edenlerden misin?"

"Ölüp toprak ve kemik haline geldiğimiz zaman yeniden mi diriltileceğiz?"

(Cennet'e giren) Ona; "Ne olduğunu görüyor musunuz?" der.

Bakar ve onu cehennemin ortasında görür.

"Allah’a yemin ederim ki, sen neredeyse beni de helâk edecektin!" der.

"Eğer Rabbimin nimeti olmasaydı, şimdi ben de (Cehennem'e) getirilenlerden olurdum."

"Şimdi, artık biz ölmeyeceğiz değil mi?"

"Nasıl, ilk ölümümüzden başka ölmeyecek miymişiz?Bize azap edilmeyecek miymiş?"

İşte bu, en büyük kurtuluştur.

Çalışıp amel edenler, böylesi için çalışsınlar.

(Nimet olarak) Bu mu daha hayırlı, yoksa zakkum ağacı mı?

Biz onu zalimler için bir fitne kıldık.

O, Cehennem'in dibinden çıkan bir ağaçtır.

Tomurcukları (ürünleri) sanki Şeytanlar'ın başları gibidir.

İşte onlar, bundan yerler ve karınlarını onunla doldururlar.

Sonra, onlar için üzerine kaynar su katılmış içki vardır.

Sonra da onların dönüşü yine Cehennem'edir.

Onlar; babalarını, atalarını sapık kimseler olarak bulmuşlardı.

Kendileri de onların izlerinden koşturuluyorlardı.

Andolsun ki, onlardan önce eski milletlerin çoğu dalâlete düştü.

Andolsun ki, onlar arasında uyarıp, korkutanlar göndermiştik.

Uyarılanların sonlarının nasıl olduğuna bir bak!

Allah’ın ihlaslı kulları müstesna.

Andolsun, Nuh bize seslenmişti de ne güzel icâbet etmiştik!

Onu ve ailesini o büyük sıkıntıdan kurtarmıştık.

Yalnız onun soyunu sürekli kıldık.

Sonradan gelenler arasında onun için (güzel bir) nam bıraktık.

Âlemler içinde Nûh’a selam olsun!

Biz, iyilik yapan ihsan sahiplerini işte böyle ödüllendiririz.

Çünkü o, Mümin kullarımızdan idi.

Sonra ötekilerini suda boğduk.

Şüphesiz İbrahim de onun yolunda olanlardan idi.

Hani O, Rabbine (şirkten) selamette olan bir kalp ile gelmişti.

Hani o, babasına ve kavmine; “Neye ibadet ediyorsunuz?” demişti.

"Allah’tan başka uydurma ilahlar mı istiyorsunuz?"

“Âlemlerin Rabbi hakkında zannınız nedir?”

Derken yıldızlara bir göz attı.

“Ben hastayım.” dedi.

Arkalarını dönüp gittiler.

Bunun üzerine gizlice onların ilahlarına varıp; “Yemek yemiyor musunuz?” dedi.

"Size ne oldu da konuşmuyorsunuz?"

Sonra üzerlerine gelip sağ eliyle (kuvvetle) vurdu.

Bunun üzerine hemen koşarak kendisine geldiler.

İbrahim onlara: "Ellerinizle yonttuğunuz şeylere mi ibadet ediyorsunuz?" dedi.

Oysa sizi de, yapmakta olduklarınızı da Allah yaratmıştır.

"Onun için bir bina yapın, onu alevli ateşin içine atın!" dediler.

Böylece ona bir tuzak kurmak istediler. Biz de onları en aşağılık kimseler kıldık.

Dedi ki: "Ben Rabbime gideceğim. O, beni doğru yola iletecektir."

"Rabbim, bana salihlerden bir evlat bağışla."

Biz de ona yumuşak huylu bir erkek çocuk müjdeledik.

Ne zaman ki o babasının yanı sıra yürümeye başlayınca dedi ki: “Oğulcağızım, gerçekten ben rüyamda seni boğazladığımı görüyorum. Bak, artık sen ne düşünürsün?” Dedi ki: “Babacığım, emrolunduğun şeyi yap. İnşallah beni sabredenlerden bulacaksın.”

Böylece her ikisi de (Allah’ın emrine) boyun eğip, İbrahim de onu (boğazlamak için) alnı üstü yere yatırdı.

Biz ona: “Ey İbrahim!” diye seslendik.

Sen rüyanı gerçekten tasdik ettin. Biz, iyileri böyle mükâfatlandırırız.

Doğrusu bu, apaçık bir imtihandı.

Biz ona fidye olarak büyük bir kurbanlık verdik.

Sonradan gelenler arasında onun için (güzel bir) nam bıraktık.

İbrahim’e selam olsun!

Biz, iyilik yapan ihsan sahiplerini işte böyle ödüllendiririz.

Çünkü o, Mümin kullarımızdan idi.

Biz ona, salihlerden bir peygamber olarak İshak'ı müjdeledik.

Onu ve İshak’ı mübarek kıldık. İkisinin soyundan iyi davranan da var, açıkça kendi nefsine zulmetmekte olan da.

Andolsun ki, biz Mûsâ'ya ve Hârûn'a da lütufta bulunduk.

Onları ve kavimlerini, o büyük sıkıntıdan kurtardık.

Onlara yardım ettik. Böylece üstün gelenler onlar oldular.

O ikisine apaçık olan kitabı verdik.

Her ikisini de doğru yola ilettik.

Sonradan gelenler arasında o ikisi için (güzel bir) nam bıraktık.

Mûsâ ve Hârûn’a selam olsun!

Biz, iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz.

Çünkü o ikisi, Mümin kullarımızdan idi.

Muhakkak İlyas da gönderilmiş rasullerdendi.

Halkına şöyle demişti: “Siz korkup sakınmaz mısınız?”

"Yaratıcıların en iyisini bırakıp Ba’l (adlı puta) mi ibadet ediyorsunuz?"

Sizin Rabbiniz de, geçmiş atalarınızın da Rabbi Allah'tır.

Onu yalanladılar, bundan dolayı gerçekten onlar, (azap için getirilip) hazır bulundurulacak olanlardır.

Allah’ın ihlaslı kulları müstesna.

Sonradan gelenler arasında (güzel bir) nam bıraktık.

İlyas’a selam olsun!

Biz, iyilik yapanları işte böyle ödüllendiririz.

Çünkü o, Mümin kullarımızdan idi.

Şüphesiz Lût da gönderilmiş rasullerdendir.

Hani biz onu ve aile halkını birlikte kurtarmıştık.

Ancak bir kocakarı müstesna. O, geride kalanlardan oldu.

Sonra diğerlerini helâk ettik.

Siz, sabah vakti onların (diyarından) muhakkak geçip gidiyorsunuz.

Ve geceleyin (de onlara uğruyorsunuz). Yine de akıllanmayacak mısınız?

Muhakkak Yûnus da gönderilmiş rasullerdendi.

Hani o, kaçıp yüklü bir gemiye binmişti.

Kura çekmişler ve kaybedenlerden olmuştu.

Derken onu balık yutmuştu, o kınanır bir davranışta bulunmuştu.

Eğer o gerçekten tesbih edenlerden olmasaydı,

İnsanların tekrar diriltilecekleri güne kadar onun karnında kalırdı.

Biz de onu, hasta bir halde boş bir alana/sahile attık.

Üzerine kabak türünden (gölge yapması için) bir ağaç bitirdik.

Sonra da onu, yüz bin kişiye hatta daha fazlasına gönderdik.

Sonunda ona iman ettiler. Biz de onları bir süreye kadar yararlandırdık.

Şimdi onlara sor: “Kız çocukları Rabbinin, erkek çocukları da kendilerinin midir?”

Yoksa biz melekleri dişi olarak yarattık da onlar buna şahit mi oldular?

İyi bilin ki onlar iftiralarından dolayı derler ki:

“Allah doğurdu.” (diyorlar) Şüphesiz onlar elbette yalancıdırlar.

Allah kızları, oğullara tercih mi etmiş?

Size ne oluyor? Nasıl hüküm veriyorsunuz?

Düşünüp öğüt almaz mısınız?

Yoksa sizin çok açık bir deliliniz mi var?

Eğer doğru söylüyorsanız, haydi kitabınızı getirin.

Onlar, kendisiyle (Allah ile) cinler arasında bir soy-bağı kurdular. Andolsun ki, melekler de (bunu söyleyenlerin) hesap yerine götürüleceklerini bilirler.

Allah; onların yakıştırdıkları şeylerden münezzehtir.

Allah’ın ihlaslı kulları müstesna.

Artık ne siz ne de ibadet ettikleriniz;

O'na karşı hiç kimseyi fitneye düşüremezsiniz.

Ancak Cehennem'e girecek olanlar müstesna.

(Melekler der ki:) “Bizden her birimiz için belli bir makam vardır.”

Muhakkak biz saf saf duranlarız.

Ve şüphesiz biz tesbih edenleriz.

Muhakkak onlar şöyle diyorlardı:

“Eğer yanımızda öncekilerden bir zikir (kitap) bulunmuş olsaydı.”

“Gerçekten bizler de, Allah'ın muhlis olan kullarından olurduk.”

Fakat ona (iman etmeyip) kâfir oldular, ileride (küfürlerinin akıbetini) bilecekler.

Andolsun, peygamber olarak gönderilen kullarımız hakkında şu sözümüz geçmişti:

“Onlara mutlaka yardım edilecektir.”

Ve galip gelecek olanlar, mutlaka bizim ordumuzdur.

Öyleyse sen, bir süreye kadar onlardan yüz çevir.

(Başlarına geleceğini) gözetle. Nitekim onlar da yakında görecekler.

Yoksa azabımızın çabuk gelmesini mi istiyorlar?

Fakat (azap) onların sahasına indiği zaman, uyarılıp korkutulanların sabahı pek de kötü olacak!

Bir süreye kadar onlardan yüz çevir.

Ve (başlarına geleceği) gözetle. Nitekim onlar da yakında görecekler.

Üstünlük (izzet) sahibi Rabbin onların nitelemelerinden münezzehtir.

Gönderilmiş resûllere selam olsun.

Hamt, âlemlerin Rabbi olan Allah'a mahsustur.